Вакцината против херпес зостер е поврзана со помал ризик од срцев и мозочен удар

Истражувачите наведуваат дека придобивките од вакцината Shingrix, која се прима во две дози, би можеле да бидат споредливи со секојдневното земање лекови за намалување на крвниот притисок

Актуелната вакцина против херпес зостер би можела значително да го намали ризикот од срцев и мозочен удар, покажува ново истражување. Научниците наведуваат дека таа би можела да помогне во спречување на илјадници смртни случаи годишно, пренесува Guardian.

Истражувањето, засновано на здравствени податоци на 70.000 луѓе во САД, покажало дека лицата кои ја примиле вакцината Shingrix имале 12 проценти помал ризик од дијагностицирање кардиоваскуларно заболување во текот на следните три и пол години. Доколку резултатите бидат потврдени, оваа придобивка би можела да биде споредлива со секојдневното земање лекови за намалување на крвниот притисок, наведуваат научниците.

Доктор Максим Таке, клинички предавач на Универзитетот во Оксфорд и раководител на студијата, рекол дека, доколку резултатите бидат потврдени со клинички испитувања, вакцинацијата на постарите лица против херпес зостер би можела да спречи стотици илјади случаи на коронарна срцева болест, мозочен удар и срцева слабост ширум светот.

„Тоа би можело да биде една од најзначајните интервенции што можеме да ги понудиме за да ги заштитиме и мозокот и срцето во постара возраст. Ефектот би можел да биде огромен“, рекол Таке.

Херпес зостер е болно и сериозно заболување предизвикано од повторно активирање на вирусот варичела-зостер, кој по прележувањето на овчи сипаници останува неактивен во организмот. Може да предизвика осип и нервна болка која понекогаш трае со месеци или години по повлекувањето на осипот. Оваа компликација е позната како постхерпетична невралгија.

Првата вакцина против херпес зостер, Zostavax, станала достапна во 2006 година и се базирала на ослабена верзија на вирусот. Подоцна ја наследила поефикасната вакцина Shingrix, која користи понова технологија и која во Велика Британија им се нуди на лицата постари од 65 години.

Неколку претходни истражувања укажале дека вакцинираните лица можат да имаат помал ризик од кардиоваскуларни заболувања. Меѓутоа, тие ги споредувале вакцинираните и невакцинираните лица, поради што резултатите можеле да бидат под влијание на други фактори.

Новото истражување се обидело да го надмине овој проблем со споредување на зачестеноста на кардиоваскуларните заболувања кај луѓето вакцинирани пред и по брзиот премин од вакцината Zostavax на Shingrix во САД во 2017 година.

Истражувачите ги следеле здравствените податоци на 70.000 возрасни лица постари од 60 години во период од седум години по вакцинацијата, која вклучувала почетна и дополнителна доза.

Вакцината Shingrix била поврзана со 12-процентно намалување на кардиоваскуларните настани, вклучувајќи срцев удар, срцева слабост и мозочен удар, во првите три и пол години по вакцинацијата.

До крајот на периодот на следење, таа била поврзана со четири проценти помал ризик од кардиоваскуларни заболувања, се наведува во студијата објавена во списанието Nature Medicine.

Иако станува збор за релативно мала промена на апсолутниот ризик, вкупниот ефект би можел да биде значаен, имајќи предвид дека срцевите заболувања и мозочниот удар се меѓу водечките причини за смрт.

„Доколку се потврди во рандомизирано контролирано испитување, ефектот на вакцината Shingrix би бил споредлив со ефектот на антихипертензивните лекови“, рекол Таке.

Во тек се неколку клинички испитувања кои би можеле да обезбедат посигурни докази. Научниците исто така истражуваат зошто вакцината би можела да го штити кардиоваскуларното здравје.

Една од можностите е дека херпес зостер го зголемува ризикот од заболувања на срцето и крвните садови, па затоа поефикасната вакцина го намалува тој ризик. Друга можност е вакцината да има пошироко дејство врз имунолошкиот систем и да ги потиснува воспалителните протеини.

Доктор Хуго Педер, истражувач во областа на статистичкото моделирање на Универзитетот во Бристол, кој не учествувал во истражувањето, рекол дека рандомизираното испитување би било најдобриот начин со сигурност да се утврди дали рекомбинантните вакцини навистина ги обезбедуваат забележаните придобивки.

Сепак, додека такво испитување не биде спроведено, според него, оваа студија обезбедува едни од најквалитетните опсервациски докази кои укажуваат на можна корист од рекомбинантните вакцини за кардиоваскуларното здравје.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *