Боб Дилан во 2016 година стана вториот човек во историјата кој ги освоил и Оскар и Нобеловата награда.
Шведската академија му ја додели Нобеловата награда за литература со образложение дека создал „нови поетски изрази во рамките на големата американска традиција на песната“, со што стана и првиот музичар што го добил ова признание. Оскарот го освоил 15 години порано, пишува Far Out Magazine. Статуата на Академијата за најдобра оригинална песна ја добил за композицијата „Things Have Changed“ од филмот „Wonder Boys“. Иако е познат по избегнувањето официјални признанија, Дилан ѝ се заблагодарил на Академијата што ја препознала песната која „не ги затвора очите пред човечката природа“.
Првиот добитник: Џорџ Бернард Шо
Пред Дилан, истиот успех го постигнал ирскиот драмски писател и социјалист Џорџ Бернард Шо. Тој бил првиот уметник кој ги обединил овие две награди.
Нобеловата награда за литература ја добил во 1925 година за неговото дело, кое, според Академијата, „се одликува со идеализам и хуманост, а неговата поттикнувачка сатира често е проткаена со специфична поетска убавина“.
Реакцијата на Шо на наградата била слична на подоцнежната воздржаност на Дилан. На почетокот одбивал да го прифати признанието и изјавил:
„Можам да му простам на Нобел што го измислил динамитот, но само чудовиште во човечки облик можело да ја измисли Нобеловата награда.“
Сепак, на наговор на своите колеги, на крајот ја прифатил наградата, но ги одбил парите. Побарал средствата да се искористат за финансирање на преводот на делата на шведскиот драмски писател Август Стриндберг на англиски јазик.
Оскарот и неочекуваниот гнев
Филмската индустрија повторно го награди во 1939 година, овојпат со Оскар за најдобро сценарио. Признанието го добил за адаптацијата на сопствената драма „Пигмалион“ во филм, кој подоцна стана познат и како мјузиклот „My Fair Lady“.
Тоа е неговото најпознато дело во опусот од околу шеесетина драми.
Иако неговиот стил на пишување бил познат по лежерноста, на веста за Оскарот реагирал изненадувачки луто. Во изјава за „The Week“ тогаш порачал:
„Тоа е чиста бесмислица! Да ми понудат ваква награда е навреда, како никогаш претходно да не слушнале за мене, а многу веројатно и не слушнале.“
Судирот меѓу егото и уметноста
Неговата реакција потсетува на проблемот што самиот го опишал во „Пигмалион“. Во драмата, професорот Хенри Хигинс ја обучува цвеќарката Елиза со цел да ја претвори во дама од високото општество.
Меѓутоа, откако таа успешно ќе ја помине трансформацијата, Хигинс не се однесува кон неа како кон личност, туку и понатаму ја гледа исклучиво како свое творештво.
Се поставува прашањето дали и Шо имал сличен проблем по освојувањето на Оскарот и дали дозволил неговото его да го засени сопственото дело.
„Огледалото го користите за да го видите своето лице, а уметничките дела за да ја видите својата душа“, напишал во 1921 година во делото „Враќањето на Метузалем“.
Се чини дека токму за тоа станувало збор.