Морам да признаам дека се пронајдов во еден текст, а твојот одговор ми дојде како ладен туш во лето после едно напорно, исцрпувачко, долго и испотено возење со автобус на ЈСП. Одговорот се состоеше од се` она што некоја блиска личност на мене треба да ми го каже, а не се осмелува или пак едноставно не забележува дека е тоа така.
И се она што јас сама на себе треба да си кажам, а не го правам тоа бидејќи верувам дека сите ние од вкупниот број на лаги што ги имаме кажано, најголеми и најбизарни се оние наменети за нас самите. Колку и да ти нема смисла тоа. :))))))) Ти благодарам, како и да е.
Да додадам, особено ми се допаѓа и твојата смисла за хумор.
Остани кул, поздрав. 🙂
Алекс
Алекс дарлинг, ќе се послужам со епитафот на Гогољ: се смеев на човечкиот род низ невидливи солзи…
(Упатствата во оваа рубрика се само субјективно гледање на меѓучовечките релации. Никако не треба да се сфатат како достојна замена за стручно мислење.)